Asociacion de Gaiteiros Galegos

Gaiteiros galegos
Inicio / Novas

Novas

Concerto do grupo de zanfonas da Tradescola na Casa - Museo Manuel María

Varios / 03.05.17

zanfoneiros pqEste sábado, día 6, ás 20 horas, o Grupo de Zanfonas da Tradescola ofrecerá un concerto no auditorio da Casa-Museo Manuel María (Outeiro de Rei - Lugo). Esta é a unica escola de zanfona que mantén o estilo tradicional dos vellos cantores con zanfona.
O concerto é de balde, mais pódense reservar os billetes en Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo ou chamando ao teléfono 698177621

Non faltedes, esperámosvos!!

Dorothé Schubart conversa coa Asociación de Músicos ao Vivo e con Antón Santamarina

Varios / 26.04.17

 dorothe schubartDorothé Schubart chegou a Galiza hai case 40 anos e rematou facendo a máis importante recompilación do folclore galego. O 'Cancioneiro Popular Galego' de Dorothé Schubart, sete tomos que reúnen o seu traballo de recolleita durante dez anos, é hoxe a biblia da nosa música de raíz. E o 3 de maio recibirá o Premio Honorífico da Asociación de Músicos ao Vivo.

Refractaria aos medios de comunicación, Dorothé Schubart mantivo unha conversa coa Asociación de Músicos ao Vivo e con Antón Santamarina, o catedrático de Galego que lle axudou a clasificar e transcribir o contido das súas recolleitas.

Asociación de Músicos ao Vivo. Como coñeciches o folclore galego, como chegaches a interesarte pola nosa música?
Dorothé Schubart. Cheguei a Galiza un pouco a cegas. É un rincón ao final do vello mundo. Sempre é nos extremos onde mellor se gardan as cousas. Logo están os Balcáns e o Volga. O Leste-Oeste para min é máis interesante que o Norte e o Sur.

AMV. Viñeches aquí por primeira vez e decidiches quedar a facer este traballo? Que foi o que te enganchou?
DS. O que me interesaba era chegar ás raíces primeiras, e isto xusto haino aquí. Moitas destas melodías, romances de segas, de coplas... son músicas de antes de que houbese estrutura de estrofas. Isto parecíame fenomenal. Estas estruturas de melodías estreitas, con ritmos libres, con tonalidade que non corresponden ao clásico, que non se poden tocar nun piano. Iso é o que eu buscaba.

AE. Lembras onde foi a túa primeira recollida?
DS. Si, foi no Courel, estiven alí moito tempo. Estaba nunha casa que tiñan unha taberna.

AMV. O cancioneiro ten sete tomos, clasificados por oficios e labores, romances, festas anuais... Ti xa sabías como estruturalo desde o comezo ou foi saíndo así como ías facendo o traballo?
DS. Como a Fundación Barrié pagou este traballo tamén quería un plan de traballo. Así que isto foi unha primeira ordenación. E sobre o traballo veñen os problemas. Hoxe non sei se o volvería facer así.

AMV. Con respecto ao traballo de transcrición, como foi intentar ser o máis fiel posible á realidade?
DS. Esa foi a idea máis importante, que fose unha documentación que se achegase do xeito máis fiel posible ao orixinal. Porque se despois isto desaparecese xa non se podía facer. Consciente ou inconscientemente non me interesaba se a xente aquí sabería lelo ou non. Isto para min era preferente. A consecuencia foi que polo menos este cancioneiro permaneceu 10 anos sen facerlle caso. E mesmo hoxe, a xente pasa moito, non miran o cancioneiro, collen unha melodía, e fan un arranxo e punto. Non o len.

AMV. Cres que o ensino da música tradicional non está ben enfocado?
DS. Ben, pouco a pouco vai. Para min traballa ben Sergio de la Ossa, que empezou a estudar as gravacións de Fuxan os Ventos. El é moi bo profesor e agora hai varias persoas que están a facer cousas interesantes. Se ti miras estes tomos de melodías, o 90% non é difícil de ler. E logo hai un par que son difíciles. É o medo de entrar, creo. Non é tan difícil se saben ler música.

AMV. Estamos afeitas a aprender a música tradicional de ouvido e a xente non se forma.
DS. Iso está simpático. É interesante que se faga oralmente, por escrito queda petrificado dalgunha maneira.

AMV. En todo este traballo de transcrición tivo moita importancia Antón Santamarina.
DS. Si, todo o mundo me dixo: "Vaite alá onda el", e fun. El sempre estaba disposto. Realmente todo o que vai fóra do traballo de recollida foi grazas a el, porque eu son moi pouco realista, e todo isto organizouno el.

Antón Santamarina.  Eu coñecina no 78, apareceu por aquí, estabamos facendo un curso de verán de reciclaxe de mestres de galego. Tiña dificultades co galego e matriculouse. A partir de aí xa empezamos a tratarnos máis. Ela traía cantigas recollidas e eu boteille unha man. Pareceume interesante, vin que estaba moi interesada en estudar a tradición galega, e non había moito feito nese eido. Estaba o cancioneiro de San Pedro, o medio frustrado de Bal y Gay e de Torner, pero non había unha recolleita sistemática e ela era a muller idónea para iso. Por iso tratei de axudala, tamén en atopar un financiamento para aquelo. Inicialmente foi frustrado, pero ao final a Fundación Barrié deulle unha bolsa moi pequena, que non cubría todos os gastos, porque tiña que facer viaxes por toda Galiza. E estivemos traballando uns dez anos. Ela facía o seu traballo de campo, viña e transcribía como podía os textos e eu volvía a escoitalos e corrixilos. Así foi como xurdiu a nosa colaboración. Pola miña parte menor do que debera, pero fixen o que puiden. O traballo é basicamente dela, eu na parte musical non intervín para nada. Ela recollía as músicas, transcribíaas e clasificábaas. Eu interviña máis ben na parte literaria, transcribir literalmente, clasificar por temas os distintos textos que había no cancioneiro. Está todo clasificado todo por temas seguindo a temática das letras máis que a forma musical. Ela estivo aquí até que rematou, durante o tempo que levou a confección deses sete volumes de cancioneiro. Ademais fixo outros tres cancioneiros manuais, pequenos, dous publicados pola Barrié e outro publicado pola editorial Galaxia. E finalmente acabou atopando un traballo, de profesora na escola de música de Basilea. E cando marchou aínda quedaba un volume pendente.

DS. Non, moito máis. O sétimo acabeino en Suíza.

AS. Todo aquel material que tiña, que debían ser trescentas e pico cintas ou así...

DS. Non, cintas eran algo menos.

AS. Fixera unha copia para entregar a un arquivo musical en Viena. E a min parecíame que aquel material tiña que estar a salvo por se a ela lle pasara algo, así que propúxenlle que as doara a algunha institución galega e efectivamente así o fixo. Están agora todas en dous sitios: no Consello da Cultura, no Arquivo Sonoro, e no Museo do Pobo Galego, no Arquivo da Tradición Oral do MPG. Todo moi clasificadiño, e calquera músico que queira consultar un arquivo dun informante de Mesía, non ten máis que acudir a calquera destas dúas institucións, pedir o CD correspondente e ir alí escoitalo. Despois do que fixo Dorothé empezou a aparecer multitude de xente que facía recollidas e apareceron cancioneiros moi variados. Foi bastante pioneira nisto e o exemplo dela creo que foi moi positivo.

DS. Hai que engadir que o que me fascinou do traballo teu foi o sistema que elaboraches para transcribir a letra. Se fora transcrición fonética a xente non o lería, pero ti atopaches unha forma moi axeitada.

AS. Conste que non é unha cousa moi orixinal miña. Porque eu tiña as miñas afeccións de músicas populares doutros países románicos, occitanos, italianos, e atopei algúns cancioneiros italianos, e dixen "este é o meu sistema". Non ten moito mérito. É un sistema de transcrición que non é fonético nin plenamente ortográfico, pero que reflicte moi ben como era o texto tal e como saíu da boca do informante.

DS. E ademais ten un ouvido...

AS. Eu teño estado para transcribir algunha estrofa ás veces unha hora enteira. Algunhas moito traballo me deron.

DS. Acórdome ben, como estabamos, dándolle de adiante para atrás seguido ás cintas.

AS. Eu quería engadir outra cousa: o traballo dela non foi inmediatamente valorado aquí. De feito, foi unha cousa moi penosa, practicamente non houbo ningunha recensión deste cancioneiro en toda a prensa galega. Nin sequera na prensa cultural, tampouco en Grial. E por iso me alegro, aínda que sexa case 30 anos despois de que aparecera o primeiro volume que se lle recoñeza a esta muller o que fixo polo folclore deste país. Eu creo que merece este homenaxe, e moitos máis. Ningunha institución tampouco lle deu unha medalla nin nada. Pero o tempo vai poñendo as cousas no seu sitio.

AMV. Como recibes este premio?
DS. Primeiro dou as grazas a esta xente, porque sempre dá algo de ánimos se ves que unha cousa está aprezada, iso sempre che dá empuxe para facer cousas, pero por outra banda, agora estou noutra situación, pasaron case 40 anos e iso vai tan atrás que me parece un pouco anticuado levar un premio. Son dous sentimentos contrapostos, pero agradézoo moito.

AMV. Ti en realidade sigues traballando, vés a Galiza varias veces ao ano. Que estás a facer agora?
DS. É que eu entreguei o material en copias, pero eu sabía que tiña que deixar o orixinal. Iso foi emocionalmente un pouco duro para min. Púxeno en caixas e un taxista entregounos. E a persoa encargada disto no Museo do Pobo Galego foi Concha Losada. E grazas ao contacto con ela, e a ter a posibilidade de quedar na súa casa, estou a volver aos sitios a ver que queda. Estou confrontando cousas: había isto, agora atopamos estoutro. Atopamos xente interesada, queda un supervivinte, e cousas destas.

Fonte: http://www.sermosgaliza.gal

Vilanova de Lourenzá acolle unha exposición permanente sobre o xoguete tradicional

Varios / 26.04.17

recuncho argalladasUnha boa nova para o patrimonio lúdico galego: “O recuncho das argalladas”, unha exposición permanente sobre o xoguete tradicional, foi inaugurado en Vilanova de Lourenzá (http://www.fortalezadetovar.net/index.html), moi preto da histórica cidade de Mondoñedo, alí onde a Mariña de Lugo comeza a insinuarse deixando tras si, cara ao Sur, a mítica comarca da Terra de Miranda.
A exposición é obra de Manolo García e de Pepe López, dous dos máis prestixiosos especialistas no xoguete tradicional galego, con innumerables obras publicadas e con outros proxectos en marcha.

Trátase dunha viaxe, sen volta, pola vida cotiá de antano que comeza bailando ao ritmo das buxainas, peóns, trompos, peonelas e bailaretes para continuar afinando a puntería coas bólas, tirafondas, dardos, arcos e frechas baixo o son da música de trompas, cornos, caracolas, frautas e asubíos,... Un sen fin de xoguetes para poder mergullarse nesa natureza lúdica.

Lérez na palleta

Obradoiros, seminarios, xornadas,... / 26.04.17

gaiteirosriasbaixas-palletas

Os Gaiteiros das Rías Baixas organiza en colaboración co Concello de Pontevedra as Xornadas "Lérez na palleta", que terán lugar na Casa da Cultura de Lérez (Pontevedra) durante os días 12, 13 e 14.

Estas xornadas comezarán cunha charla-coloquio a cargo de Álvaro Seivane "Seivane no eido da gaita" na tarde do venres 12 as 19h. e continuarán durante os dous días seguintes cun obradoiro de construcción de palletas e pallóns para gaita impartido polo mestre palleteiro Xaime Pena.

O IV Memorial Henrique Otero reunirá a mais de 150 interpretes para recordar ao “Gaiteiro do Fragoso”.

AGG / 21.04.17

 cartel memorial henrique  otero11Non te perdas mañá sábado 22 de abril, este acto organizado pola Asociación de Gaiteir@s Galeg@s coa colaboración dos Conservatorios Superior e Profesional de Música de Vigo e a Área de Cultura da Deputación de Pontevedra na honra do mestre Otero.
O evento será aberto ao público e terá lugar no auditorio do citado Conservatorio, sito na Rúa Manuel Olivié 23 – O Castro – Vigo ás 19.30 horas
A través deste memorial, a Asociación de Gaiteir@s Galeg@s quere amosar un ano mais o recoñecemento do valor patrimonial que a vida e a obra do mestre Otero significa para a nosa cultura, e contribuír deste xeito ao redescubrimento constante da obra deste senlleiro personaxe da música galega.
Henrique Otero deixou no seu legado o seu traballo como impulsor do ensino académico da gaita (sendo o primeiro profesor da historia deste instrumento nun conservatorio). Foi o primeiro gaiteiro que editou un método para o seu aprendizaxe e o primeiro que logrou formar unha banda de gaiteiros na cidade olívica alá polo ano 1981. Foi tamén membro do grupo histórico ”OS CRUCEIROS” e deixou non menos de 250 composicións para gaita galega. Pero ademais Henrique deixou tamén outra gran herdanza na comarca de Vigo, o amor pola gaita galega e polo traballo ben feito, converténdose nunha ponte entre o gaiteiro rural e o gaiteiro urbano, entre o gaiteiro que foi e o músico que durante 40 anos formou parte da hoxe desaparecida banda municipal de Vigo.
Esta 4ª edición do Memorial Henrique Otero estará dedicada ás obras cantadas ou con letra do "Gaiteiro do Fragoso", unhas trinta do seu catálogo, o que comprende arredor dun dez por cento do mesmo e  das que imos a poder escoitar case a metade. No evento, que aglutinará a mais de 150 intérpretes, participarán Beatriz Riobó acompañada no piano por Alejo Amoedo e Nadia Vázquez á gaita, a Agrupación Folclórica Breogán de Moaña acompañada polo grupo folk Son do Río, Marina Fernández e Erick Feles, Os Carunchos, a Banda de Gaitas Raigames acompañada polo Coro galego do C.C. Abrente, Folk de Coiro con Marcos Castro, Abóbriga, O Orfeón mariñeiro do Berbés dirixido por Luís Prego, Os Carunchos, o Coro Cantares do Brión, Breogán de Moaña coas voces do grupo folk "O son do Río" dirixidos por María Xosé López, o grupo folclórico "Lembranzas galegas".... En definitiva, un evento único que reunirá arredor da figura do mestre voces, gaita, percusión, baile, pianos,... sen dúbida unha cita inesquecible e irrepetible.
Esta 4ª edición do memorial, ao igual que a 3ª volve celebrar ademais o encontro de novos gaiteiros “II Xuntanza folclórica da mocidade ‘Henrique Otero’”, que terá lugar o venres 12 de Maio ás 19:30 horas no Conservatorio Profesional de Música vigués, co que se quere facer unha conmemoración engadida que se ocupe dos máis novos no mundo da gaita galega e que este ano estará dedicado ó baile tradicional coa música de Henrique.

Coñece mais sobre o certame ENREGUÉIFATE no Recuncho da Palleta

AGG / 21.04.17

 lume palleira_15anosNo Recuncho da Palleta desta semana Gustavo Couto traeranos a Antía Ameixeiras, unha das responsables do certame "ENREGUÉIFATE", unha iniciativa que persegue apoiar a difusión desta forma de improvisación oral e contribuír á promoción do uso da lingua galega.
Non te perdas o domingo as 17:00 horas Lume na Palleira

 

 

Melide celebra a última fin de semana de abril a súa XIII Foliada de Melide

Festivais, Foliadas, Romarías / 20.04.17

cartel17A Asociación Cultural O Castelo de Melide organiza unha nova edición da “Foliada de Melide”. Esta trixésima terceira edición da foliada arranca a súa programación na xornada do venres 28 na Praza das Coles a partir das 22h coa actuación de Zoelas, e continuará durante toda a fin de semana con concertos, mostra de artesanía e instrumentos, o concurso de cantos de taberna, animación de rúa,... entre outras actividades que farán de Melide a capital da música tradicional de Galicia durante os tres días que dura a foliada.
O sábado será a quenda de Pelepau, un grupo vigués cunha proposta baseada en cántigas de taberna arranxadas para voces e percusión tradicional. Seguiranlles Maskarpone, que combina unha mezcla de ska e reggae xunto con pequenas trazas de rock e música tradicional. O domingo ao mediodía serán protagonistas grupos Herba Grileira e Fiadeira. E pechará a cita Davide Salvado considerada unha das voces mais carismáticas de Galicia, seguido de Blues do País  e o Sindicato da Verbena que transforman temas clásicos do blues e do soul internacional en cancións con referencias galegas.

1ª FESTA MIUDIÑA

Varios / 17.04.17

festa miudiaA Cooperativa Miudiño convídavos a compartir unha emocionante xornada en familia onde haberá música, obradoiros, contos, xogos e  brinquedos, nun fermoso entorno natural como é  o Parque Forestal do Monte dos Pozos, Valladares-VIGO, o vindeiro domingo 23 de abril dende ás 11:00 da mañá ata ás 20:00h do serán.

Programa:

11:00. APERTURA DA FESTA

12:00. “FÍOS DO QUERER” Cé orquestra pantasma (0 a 5 anos)

13:15. OBRADOIRO DE TOCADORES DE FOLLA

14:00. Peche das actividades da mañá e parada para Xantar.

16:30. “O XOGUETEIRO” Cé orquestra pantasma (tódolos públicos)

18:30. “A MÚSICA DAS ÁRBORES” con Anxo Moure e Servando Barreiro.

Ao longo de todo o día

XOGANDO MIUDIÑO (Espazo de xogo libre con brinquedos tradicionais)

OBRADOIRO DE BRINQUEDOS (Creación libre)

TENDA MIUDIÑA (Xogos e xoguetes Miudiño, Fíos do querer…)

CICLOBIBLIOTECA (Espazo de lectura)

*Podes traer o teu xantar ou reservar no restaurante do parque Tel 986469442

*Se chove a festa realizarase na Casa do Montes de Valadares, ao lado do Adro Parroquial.

Organiza: Miudiño S. Coop. Galega.

Colabora: Montes Vigo e Montes Veciñais en Man Común Valladares- VIgo

Máis información en www.miudinho.gal

VI edición de "A voltas co baile"

Varios / 12.04.17

a voltas 2017A VI edición de "A voltas co baile" terá lugar o sábado 29 de abril (día Internacional da Danza) no Museo do Pobo Galego. Nesta ocasión, co gallo do 40 aniversario do Museo, queren celebrar o cometido que a entidade asumiu e exerce desde a súa fundación: recompilar, salvagardar e devolver á sociedade o patrimonio cultural que a súa colección alberga.  Por este motivo, o programa desta xornada estará dedicado aos 40 anos de recompilación do baile tradicional, pondo o foco de atención naquelas persoas e agrupacións que se envolveron na busca, recompilación, salvagarda e divulgación desta parte importante do noso patrimonio inmaterial.

Xunto con Carolina Hernández, Mercedes Peón e Luís Prego, tentarán afondar sobre as motivacións e dificultades nestas catro décadas de recollas, sobre o proceso de recompilación, a evolución do traballo de campo ou sobre como ese material foi e é devolto á sociedade do que parte.

A actividade é de balde e está dirixida a persoas adultas. As partes teóricas son de acceso libre, mentres que as prácticas requiren coñecementos en baile tradicional e inscrición previa en Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo ou no 981 583 620.

 

Pesar polo pasamento de Manuel Vicente Castro Fdez. O Gaiteiro "Freixo" de As Pontes

Varios / 11.04.17

freixoHoxe temos que lamentar o pasamento do Gaiteiro Freixo de As Pontes aos 98 anos.  Un referente da música tradicional na comarca que pasou toda a vida tocando a gaita en festas, foliadas e romarías.
Manuel Vicente Castro, máis coñecido como Freixo, comezou a súa andaina no mundo da música tradicional galega de neno, de maneira autodidacta, cunha frauta feita por el. Nos anos cincuenta formou a agrupación Os Ponteses, grupos co que actuou en innumerables lugares acadando moita fama. Tamén formou parte da Charanga Palla Mollada, e doutras agrupacións, e nos últimos anos seguía a participar activamente en foliadas e reunións de amigos e gaiteiros ponteses, conseguindo ser o maior gaiteiro en activo. Ao longo da súa vida recibiu numerosos homenaxes en recoñecemento á súa longa traxectoria musical, e con 92 anos viu cumprido un desexo coa gravación dun disco coa axuda de amigos e músicos.

Dende a AGG lamentamos fondamente a súa perda.

A misa de funeral terá lugar o mércores día 12, ás 5 da tarde na igrexa parroquial de Santa María de As Pontes.

Capela ardente: Tanatorio San Roquiño, sala nº 4. - As Pontes.

D.E.P.

Páxina 6 de 379